ขึ้นรถไฟใต้ดิน: ถามสาย จุดเปลี่ยนรถ และความถี่เป็นภาษาอังกฤษ

สี่ประโยคที่ใช้ในสถานี

คุณ: Actually, which line goes to the museum?

จริง ๆ แล้ว อยากถามว่าสายไหนไปพิพิธภัณฑ์ครับ

อีกฝ่ายถามว่า Do you need help with the ticket machine? ในที่นี้ Actually ช่วยเปลี่ยนประเด็นอย่างสุภาพไปสู่สิ่งที่คุณอยากถามจริง ๆ ส่วน which line ถามถึงสายรถ ไม่ใช่ชานชาลา

คุณ: How many stops is it after I change?

หลังเปลี่ยนรถแล้วอีกกี่สถานีครับ

คำแนะนำคือ Take the blue line and change at Central. คำว่า change ในที่นี้หมายถึงเปลี่ยนขบวน ส่วน after I change ระบุชัดว่าต้องการนับสถานีหลังเปลี่ยนรถ ไม่รวมสถานีก่อนหน้านั้น

คุณ: Does the blue line run often?

สายสีน้ำเงินมาบ่อยไหมครับ

Run often ถามว่ารถมาถี่แค่ไหน ไม่ใช่วิ่งเร็วแค่ไหน คำตอบคือ Every four minutes at this time of day. วลี at this time of day จำกัดข้อมูลไว้เฉพาะช่วงเวลานี้ ไม่ได้หมายความว่าทั้งวันมีความถี่เท่ากัน

คุณ: Great, that’s very helpful. Thanks.

เยี่ยมครับ ช่วยได้มากเลย ขอบคุณครับ

เมื่อเข้าใจเส้นทางแล้ว ใช้ประโยคนี้ปิดบทสนทนาได้อย่างเป็นธรรมชาติ That’s very helpful บอกว่าข้อมูลนั้นมีประโยชน์ แล้วจบด้วย Thanks เพื่อขอบคุณ

ลองพูดด้วยตัวเอง

ปิดประโยคภาษาอังกฤษแล้วใช้คำแปลไทยเป็นตัวช่วย ลองถามว่าสายไหนไปพิพิธภัณฑ์ หลังเปลี่ยนรถเหลืออีกกี่สถานี และสายสีน้ำเงินมาบ่อยไหม จากนั้นกล่าวขอบคุณ

บทสนทนานี้ฝึกได้ฟรีใน Unscript เริ่มจากอ่านตามแล้วลองพูดโดยไม่ดูบท: เปิดบทสนทนาขึ้นรถไฟใต้ดิน.